ไม่ได้อัพบล็อกมานานมากๆ ขอมาเขียนสาระแน่นๆ ชดเชยความอู้ให้ได้อ่านกันไปเลยก็แล้วกัน สมัยที่ผมเริ่มเล่นยูโดใหม่ๆ อาจารย์ผม ร้อยตรีพิศิษฐ สุขารมณ์ ท่านเป็นคนตัวเล็กๆ อายุ ~65 สูง ~160 น้ำหนัก ~55 แขนซ้ายของท่านมีข้อบกพร่องนิดหน่อย ท่านได้ดึงผม ซึ่งขณะนั้น สูง 170 หนัก 65 ด้วยแขนสองข้างยกขนานหัวในท่ายูโดที่เรียกว่า “กาต้ากุรุม่า” อาจารย์บอกว่า ยูโด เป็นศิลปะที่ฝึกไว้สำหรับ “คนตัวเล็ก ล้ม คนตัวใหญ่” โดยเฉพาะ เพราะคนตัวเล็กแม้แรงจะน้อยกว่า แต่ใช้ความว่องไวของตนเองและอาศัยแรงคู่ต่อสู้ เป็นตัวขับดันให้เกิดความได้เปรียบ ถ้าเป็นเชิงธุรกิจ บริษัทขนาดเล็กถ้ารู้ย่อมมีความว่องไวในการบริหารจัดการมากกว่าบริษัทใหญ่ แม้ทรัพยากรย์จะน้อยกว่า แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น อาจารย์บอกผมว่า การเป็นคนตัวเล็กจะล้มคนตัวใหญ่ได้ ต้องรู้จักตนเองและคู่ต่อสู้ให้ดี ถ้าพูดแบบซูนวู ก็คือ “รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง” ซึ่งเป็นการตอบคำถามสำหรับคนอื่นที่สงสัยไปในตัวว่า ทำไมยูโดมันต้องจ้องกันไปมา ยื้อยุด ฉุดกระชาก เพราะการทำแบบนั้น คือการเรียนรู้คู่ต่อสู้และหาจังหวะเข้าจู่โจมหรือโอกาสกระทำนั่นเอง ดังนั้น การรู้จักตนเอง ทำให้เราสามารถรู้ได้ว่า เราควรเตรียมท่าตั้งรับและท่าจู่โจมแบบใด พร้อมฝึกออกมาให้เป็นท่าเล่นทั่วไป [...]