เมื่อวานก่อนไปยืนอ่านหนังสือฟรีที่ร้านหนังสือ หยิบมาสามเล่ม เป็นหนังสือ Maketing ทั้งหมด เจอคำว่า The Long Tail (หางยาววววว) ทั้งสามเล่มเลยพับผ่าสิ เราไปมุดอยู่รูไหนเนี่ย อยู่บนโลก internet และ web 2.0 แต่ไม่รู้จัก The Long Tail เหอๆ แล้วที่สำคัญ เล่มที่สามที่เจอ พูดถึงเรื่องนี้ทั้งเล่ม หนาเป็นร้อยๆ หน้า เขียนโดยนาย Chris Anderson (เจ้าของทฤษฎี) ว่าแล้วก็รีบกลับมาศึกษาด่วน และมันก็จะเป็นหนึ่งในรายการหนังสือที่จะต้องซื้อในงานหนังสือแห่งชาติปีนี้ให้ได้

หลังจากค้นหาโดยพี่เกิ้ลเรื่อง The Long Tail ทำให้ผมเปรียบเทียบมันตามที่เข้าใจได้ว่า มันคือ Love is (Bakery เดิม) นี่เอง ฮ่าๆ ถามว่าทำไมคิดเช่นนั้น ลองมาดูกราฟด้านล่างเลยครับ

อ้างอิงรูปมาจาก บล็อคของ เพชรดา ฐิติยาภรณ์

เห็นเจ้าพื้นที่สีแดงไหมครับ นั่นเปรียบเสมือนเพลงของ บอดี้แสลม,กอล์ฟ-ไมค์,แดน-บีม,โปเตโต้ (หรือเพลง pop นั่นเอง) ส่วนพื้นที่สีเหลือง นั่นเปรียบเสมือนเพลงของ บอย โกสิยพงษ์,นภ พรชำนิ,Friday

ร้านขายเพลงทุกร้านมักจะรับเพลง pop ที่กำลังมาแรง มีความต้องการสูง มาขายในร้านของตน ไม่ค่อยจะมีร้านไหนรับเพลงที่ไม่ค่อยมีคนถามถึงมาขายเท่าใดนัก เพราะเสี่ยงต่อสินค้าค้าง stock และขาดทุนสูง ดังนั้น ร้านทุกร้าน เพลงก็จะเหมือนกันไปเสียหมด กราฟทุกร้านก็จะพุ่งเหมือนพื้นที่สีแดงเหมือนๆกัน หากเพลงนั้น แรงจนทุกคนแย่งจะหาซื้อฟัง แต่สุดท้ายแล้ว ฟองสบู่มันก็แตกดัง pop ตามชื่อกระแสมัน กราฟก็จะหล่นวู่บมาทันท

คราวนี้ ถ้าเครือ a day เปิดร้านสักร้านขายมันแต่เพลง indy และ love is กราฟมันก็จะเหมือนๆ กับพื้นที่สีเหลืองนั่นเอง คือ ความต้องการไม่แรง แต่มีคนซื้อเรื่อยๆ จนยอดขายรวมกันทั้งหมด มากกว่าขายเพลง pop ที่ได้มาเพียงวูบเดียว นี่แหละ เขาถึงเปรียบเทียบกันว่า มันเป็น Long Tail เพราะมันมีหางสีเหลืองๆ ยาวววว ไปเรื่อยๆ

ที่เป็นเช่นนี้เพราะปัจจัยเพลง pop มีการแข่งขันสูง ใครๆก็ขายกัน เป็น Mass Product อยู่ในกลุ่มทะเลสีเลือด หรือ Red Ocean นั่นเอง

แต่ถ้าเป็นเพลงในกลุ่ม indy, love is มันเป็น Niche คือทำตลาดเฉพาะกลุ่ม ซึ่งการตลาดเฉพาะกลุ่ม มักมีความชอบเหนียวแน่นทนนานเป็นตังเม การแข่งขันน้อย อยู่ในกลุ่มทะเลสีคราม หรือ Blue Ocean นั่นเอง

ในตัวอย่าง เขาแสดงรายได้ยอดขายของ Amazon.com และ Rhapsody ออกมาให้เห็น ปรากฏว่า สินค้าที่อยู่ในกลุ่มของ Long Tail มียอดจำหน่ายสูงกว่าสินค้าในกลุ่ม Mass เสียอีก

จะว่าไปแล้วนาย Chris Anderson เขียนเรื่องนี้ไว้ใน Wired magazine ฉบับเดือนตุลาคม 2004 จะว่านานก็นาน แต่ผมว่าเขาไม่ได้เป็นคนบุกเบิกคนแรกนะ จริงๆ แล้วคนที่บุึกเบิกคนแรกเป็นคนไทยต่างหาก และเขาคนนั้นก็คือ.. แต่นแต๊นน… พี่เป้า สายัญ สัญญา นั่นเอง กับสโลแกนแบบโครต Long Tail ที่ว่า “รักสายัญน้อยๆ แต่รักนานๆ นะคร้าบบบ..”